Zbigniew Droszcz
Biografia
Zbigniew Droszcz, urodzony 9 lutego 1930 roku w Inowrocławiu, był polskim dyrygentem związanym z teatrami operowymi we Wrocławiu, Bydgoszczy i Gdańsku.
Ukończył Podstawową Szkołę Muzyczną w Inowrocławiu oraz Średnią Szkołę Muzyczną w klasie fortepianu w Bydgoszczy. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Inowrocławiu, a w latach 1954–1959 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, uzyskując tytuł magistra sztuki w specjalności dyrygentura pod kierunkiem prof. Bohdana Wodiczki.
W latach 1960–1965 pracował w Operze Wrocławskiej jako korepetytor i dyrygent. Potem przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie w tutejszej Operze i Operetce pracował w latach 1965–1972 jako dyrygent. Był także dyrygentem bydgoskiego chóru męskiego Hasło.
W dorobku dyrygenckim bydgoskiego teatru operowego znajduje się około 60 pozycji: oper, operetek i baletów. Ceniony był za solidność pracy i dużą umiejętność prowadzenia spektakli baletowych. Bywał zapraszany jako dyrygent na koncerty symfoniczne do filharmonii w Bydgoszczy, Wrocławiu i Gdańsku. Jako etatowy dyrygent bydgoskiej opery przygotował około 10 tytułów scenicznego repertuaru, a premiery dyrygowane przez niego zyskiwały pochlebne oceny prasy muzycznej.
Po odejściu z bydgoskiej opery w latach 1972–1974 pełnił funkcję dyrygenta w Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej pod dyrekcją Zbigniewa Chwedczuka. Zajmował się także pracą pedagogiczną na Wybrzeżu, ucząc w szkole muzycznej w Elblągu. W latach 1983–1990 prowadził zespół Marynarki Wojennej w Gdyni Dalmor jako kierownik muzyczny i dyrygent. Pisał także wiersze o gdańskiej Starówce.
Zmarł 28 maja 1997 roku w Gdańsku. Był żonaty z Niną Górzyńską-Droszcz, tancerką i solistką bydgoskiego baletu.