Władysław Przybysz
Biografia
Władysław Przybysz, urodzony 26 maja 1900 roku w Inowrocławiu, był polskim piłkarzem grającym na pozycji napastnika. Rozpoczynał karierę w KS Posnanii (znanej także jako KS Normania), a następnie reprezentował Wartę Poznań, z którą zdobył mistrzostwo Polski w 1929 roku i był wicekrólem strzelców tego sezonu. W reprezentacji Polski zagrał dwukrotnie, w tym w oficjalnym spotkaniu z 1 lipca 1928 przeciw Szwecji, które zakończyło się zwycięstwem 2:1.
W 1930 roku przeszedł do Bydgoszczy, obejmując obowiązki pierwszego trenera BKS Polonii Bydgoszcz oraz prowadząc jednocześnie działalność jako agent ubezpieczeniowy. Był także działaczem OZPN odpowiedzialnym za sędziowanie. Podczas okupacji odmawiał podpisania niemieckiej volksliste i pracy trenerskiej z niemiecką młodzieżą, a równocześnie prowadził w bydgoskim lasku gdańskim tajne zajęcia z piłki nożnej dla młodzieży polskiej.
Po II wojnie światowej przez krótki czas opiekował się drużyną biało-czerwonych, a także stał się pierwszym i dotąd jedynym sędzią międzynarodowym z Bydgoszczy. Sędziował m.in. finał Pucharu Polski 1951: Ruch Chorzów – Wisła Kraków (2:0). Zmarł 31 grudnia 1976 roku i pochowano go na cmentarzu przy Parafii Rzymskokatolickiej Zmartwychwstania Pańskiego w Bydgoszczy.