Tadeusz Szczepanowski
Biografia
Tadeusz Szczepanowski urodził się 22 października 1894 w Inowrocławiu. Dziewięć klas gimnazjum ukończył w Inowrocławiu.
W 1 października 1916 został zmobilizowany do armii niemieckiej (29. batalion saperów w Poznaniu). Wkrótce przeszedł do 2. batalionu saperów w Berlinie. Od lipca 1917 walczył na froncie zachodnim we Francji. W maju 1918 został podoficerem. 3 października 1918 został ranny i trafił do szpitala, a potem otrzymał urlop, w czasie którego wrócił do Inowrocławia i brał udział w rozbrajaniu Niemców, jako członek tajnej polskiej organizacji wojskowej. Potem włączył się w proces tworzenia polskich oddziałów saperskich. 21 stycznia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego.
Dalsza kariera: 7 lutego 1919 awans na podporucznik i dowodzenie 2. kompanią I Baonu Saperów Wielkopolskich; kwiecień 1919 przeniesienie do II Baonu Saperów Wielkopolskich; sierpień 1919 powrót do I Baonu Saperów, walki na froncie wielkopolskim.
2 marca 1920 i potem: mianowanie dowódcą 1 kompanii I Baonu Saperów, wojna polsko-bolszewicka, wyjazd na front ukraiński, walki o Kijów, skierowanie na front litewsko-białoruski.
18 sierpnia 1920: gaszenie mostów w Łomży podpalanych przez bolszewików - wykazał się tu bohaterską postawą pod ogniem wroga.
1920: powrót do Poznania i objęcie dowództwa szpitala dla koni przy 7. Pułku Saperów, a potem objęcie dowództwa 1 kompanii XV Baonu Saperów.
30 kwietnia 1921: awans na porucznika.
1 marca 1922 został ranny w czasie kursu uzupełniającego dla oficerów saperów w Bydgoszczy (podczas ćwiczeń z rzucaniem granatów został trafiony odłamkiem w głowę). Z odniesionej rany zmarł 30 marca 1922 w bydgoskim szpitalu garnizonowym. Został pochowany w Bydgoszczy 4 kwietnia 1922.