Tadeusz Stanisław Urbański

Urodził się 22 stycznia 1935 roku w Inowrocławiu. Po ukończeniu Technikum Elektrycznego w Toruniu rozpoczął pracę w 1952 roku w Fabryce Urządzeń Mechanicznych „Chocianów” w Chocianowie na stanowisku zaopatrzeniowca.

W 1968 uzyskał tytuł zawodowy inżyniera mechanika na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Poznańskiej i awansował na zastępcę dyrektora ds. ekonomicznych. Od 13 lipca 1973 do 1992 był dyrektorem naczelnym tej samej fabryki, która zmieniała nazwy: Kombinat Obrabiarek do Części Tocznych „PONAR-WAFUM” – Fabryka Urządzeń Mechanicznych w Chocianowie, Fabryka Automatów Tokarskich „PONAR-WROCŁAW” Zakład Nr 2 w Chocianowie, Fabryka Urządzeń Mechanicznych „PONAR-CHOCIANÓW” w Chocianowie.

W 1954 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a w latach 1957–1962 należał do Związku Młodzieży Socjalistycznej. Od 1968 do 1978 był członkiem egzekutywy Komitetu Miejskiego lub Komitetu Miejsko-Gminnego PZPR w Chocianowie (do 1974 także prezydium MGK Frontu Jedności Narodu, początkowo jako przewodniczący). Pełnił mandat radnego Powiatowej Rady Narodowej w Lubinie oraz radnego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Legnicy. W latach 1981–1985 pełnił mandat posła na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Legnica. Zasiadał w Komisji Do Spraw Samorządu Pracowniczego Przedsiębiorstw, Komisji Przemysłu Ciężkiego, Maszynowego i Hutnictwa, Komisji Przemysłu oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

Dzięki jego zaangażowaniu w mieście i gminie Chocianów nastąpił rozwój społeczno-gospodarczy; wybudowano wiele obiektów budownictwa mieszkaniowego, socjalnego i przemysłowego, a także stadion sportowy i szkołę średnią przy ul. Kolonialnej. Był również zawodnikiem KS Stal i działaczem Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem 30-lecia Polski Ludowej.