Maciej Piotr Mikołajewski

Astronom i popularyzator nauki
20.02.1954 Inowrocław

Biografia

Maciej Piotr Mikołajewski urodził się 20 lutego 1954 roku w Inowrocławiu.

Studia astronomiczne wybrał po części zainspirowany przez wykład dr Alojzego Burnickiego w I LO im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu (1972).

Jego pierwsza publikacja naukowa ukazała się w 1977 i dotyczyła badań fotometrycznych nowej klasycznej V1500 Cygni. Doktorat obronił w 1992 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie dysertacji Unikalna gwiazda symbiotyczna CH Cygni (promotor: prof. Andrzej Woszczyk).

Habilitację na tej samej uczelni uzyskał w 2007 na podstawie pracy Fotometryczne i spektroskopowe poszukiwania szczególnych osobliwości w gwiazdach symbiotycznych i układach pokrewnych. Wypromował dwóch doktorów: Ernesta Świerczyńskiego i Cezarego Gałana.

Przez 41 lat pracował na UMK. Piastował stanowisko profesora w grupie dydaktycznej Instytutu Astronomii UMK. Karierę akademicką zakończył w 2021.

Od 2005 do 2021 był we władzach Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. Pełnił funkcje skarbnika i wiceprezesa. Jest członkiem Międzynarodowej Unii Astronomicznej.

Prowadzi szeroką działalność popularyzującą naukę. Był członkiem rad programowych, komitetów i jury Planetarium w Olsztynie, Obserwatorium Astronomicznego w Olsztynie, ogólnopolskich obchodów Międzynarodowego Roku Astronomii 2009, Roku Heweliusza 2011, Centrum Hevelianum w Gdańsku, Olimpiady Astronomiczne i Ogólnopolskiego Młodzieżowego Seminarium Astronomicznego.

W okresie 1991–1992 był członkiem kolegium redakcyjnego Postępów Astronomii. Od 1992 do 1995 był redaktorem naczelnym tego czasopisma. Od 2011 jest redaktorem naczelnym czasopisma Urania – Postępy Astronomii. Jest współautorem cyklu programów telewizyjnych popularyzujących astronomię Astronarium.

W 1984 był jednym z laureatów Nagrody Młodych PTA II stopnia za pracę o badaniu zaćmienia układu symbiotycznego CI Cygni. Pierwszą autorką tej pracy była prof. Joanna Mikołajewska.

Prowadzone przez niego media zostały wyróżnione w konkursie Popularyzator Nauki: Urania – Postępy Astronomii wyróżnienie specjalne w 2014 oraz Astronarium nagroda w kategorii Media w 2017. Dodatkowo w 2018 Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii przyznało mu Złotą Odznakę Za całokształt działalności społecznej w Towarzystwie i krzewienie wiedzy astronomicznej i nauk pokrewnych. W 2021 otrzymał nagrodę Grand OZ za wkład w rozwój Ogólnopolskich Zlotów Miłośników Astronomii. W 2023 został laureatem Nagrody imienia Włodzimierza Zonna przyznawanej przez PTA.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Obronił doktorat w 1992 na UMK w Toruniu na podstawie dysertacji Unikalna gwiazda symbiotyczna CH Cygni (promotor: prof. Andrzej Woszczyk).
Habilitował się w 2007 na UMK w Toruniu na podstawie prac z fotometrycznych i spektroskopowych poszukiwań w gwiazdach symbiotycznych i układach pokrewnych.
Wypromował dwóch doktorów: Ernesta Świerczyńskiego i Cezarego Gałana.
41-letnia kariera na UMK, profesor Instytutu Astronomii, zakończona w 2021.
Od 2011 redaktor naczelny Urania – Postępy Astronomii; współtwórca programu Astronarium.

Ciekawostki

W 1984 był laureatem Nagrody Młodych PTA II stopnia za pracę o zaćmieniu układu symbiotycznego CI Cygni (pierwszą autorką była prof. Joanna Mikołajewska).
Popularyzator nauki: Urania – Postępy Astronomii wyróżnienie specjalne w 2014 oraz Astronarium nagroda w kategorii Media w 2017.
W 2018 PTA przyznało mu Złotą Odznakę za całokształt działalności społecznej w Towarzystwie i krzewienie wiedzy astronomicznej.

Udostępnij