Kazimierz Józef Dratwiński
Biografia
Kazimierz Józef Dratwiński urodził się 4 marca 1893 roku w Mątwach. W rodzinie Franciszka i Wiktorii z Kowalskich spędził dzieciństwo, a po ukończeniu szkoły powszechnej wyjechał do Dessau, gdzie rozpoczął naukę w wyższej szkole realnej. Tam 13 sierpnia 1914 zdał egzamin maturalny. W 1914 powołany został do armii niemieckiej i ukończył kurs oficerski w Spandau.
W 1918 został zdemobilizowany w stopniu porucznika. Po powrocie na Kujawy, w Kruszwicy współorganizował oddziały powstańcze i w ich składzie walczył m.in. o Łabiszyn. W nowo zorganizowanym 5 pułku Strzelców Wielkopolskich objął dowództwo III batalionu. W 1919 mianowany porucznikiem. Wziął udział w rewindykacji Pomorza, a później skierowany został na front ukraiński, a następnie na front litewsko-białoruski.
W czasie odwrotu, w krytycznych chwilach ponosił na równi z żołnierzami trudy, by podnieść ich ducha. Podczas obrony Warszawy jego batalion bronił pozycji w rejonie Wiązownej. W nocy z 17 na 18 sierpnia poprowadził atak batalionu na okopy, zdobywając je, biorąc jeńców i tabory. Został ciężko ranny i 20 sierpnia 1920 zmarł w szpitalu w Warszawie. 29 sierpnia 1920 pochowany został w Inowrocławiu. Za czyny bojowe odznaczony pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. We wniosku napisano, iż był jednym z najdzielniejszych oficerów pułku, a awans pośmiertny na kapitana zakończył jego służbę.