Kazimierz Borucki
Biografia
Urodził się 11 lipca 1898 roku w Inowrocławiu. W młodości brał udział w strajku szkolnym i kontynuował naukę prywatnymi lekcjami; swoją edukację zawodu rozpoczął w pracowni konserwatora dzieł sztuki prof. Jana Rutkowskiego w Inowrocławiu, a następnie w Kaiser-Wilhelm Museum w Poznaniu. W latach 1916–1918 należał do I drużyny skautów w Inowrocławiu. Po zakończeniu I wojny światowej przeniósł się do Warszawy, a następnie do Bydgoszczy, gdzie rozpoczął pracę w administracji miejskiej i w muzeach.
W maju 1918 r. powołany do armii niemieckiej, walczył na froncie zachodnim. Po wybuchu wojny powrócił do Inowrocławia, a następnie po zakończeniu niewoli w 1919 r. kontynuował karierę w muzealnictwie. W 1923 r. został konserwator dzieł sztuki w Muzeum Miejskim w Bydgoszczy, a w 1925 r. sekretarzem muzealnym, w 1934 r. wicekustoszem, a w marcu 1938 r. kustoszem Muzeum Miejskiego; w latach 1926–1939 był kierownikiem Muzeum Miejskiego w Bydgoszczy.
Podczas II wojny światowej pozostał w Bydgoszczy i zajmował się zabezpieczaniem zbiorów. Dzięki współpracy z niemieckim dyrektorem Konradem Kothe mógł sprowadzać i przechowywać zabytki; uratował m.in. obrazy Piotrowskiego i zabytkowe paramenta kościelne. W 1944 r. część eksponatów ewakuowano do podbydgoskich dworków. Zmarł w 1986 roku w Bydgoszczy i został pochowany na Cmentarzu Nowofarnym.
Po wojnie powrócił na stanowisko kustosza muzeum. Dzięki jego staraniom placówka otrzymała nową siedzibę w dawnym klasztorze klarysek przy ul. Gdańskiej 4; 1 kwietnia 1946 r. został mianowany dyrektorem Muzeum Miejskiego i pełnił tę funkcję do 1965 r. Zainicjował tworzenie działów archeologicznego, historii miasta, sztuki polskiej i działu poświęconego Leonowi Wyczółkowskiemu, a także działu naukowo-oświatowego popularyzującego sztukę.
Zmarł 11 lutego 1986 r. w Bydgoszczy. Został pochowany na Cmentarzu Nowofarnym.