Józef Dankowski
Biografia
Urodzony 2 lipca 1927 r. w Inowrocławiu Józef Dankowski od młodości interesował się tematyką lotniczą. W okresie międzywojennym był członkiem Związku Harcerstwa Polskiego, gdzie uczęszczał do modelarni i budował modele samolotów i szybowców.
W okresie okupacji był wywieziony na roboty przymusowe w III Rzeszy. Po wojnie ukończył szkołę podstawową i średnią w Inowrocławiu oraz rozpoczął studia w Toruniu na wydziale prawa. Ostatecznie uzyskał dyplom trenera w szybownictwie na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu.
W lipcu 1945 r. w Inowroclawiu wykonał swój pierwszy samodzielny lot na szybowcu SG 38. W maju 1947 roku odbył szkolenie w Civilnej Szkole Pilotów i Mechaników w Ligocie Dolne i uzyskał uprawnienia pilota samolotowego. Do 1951 r. pracował w Aeroklubie Kujawskim w Inowrocławiu, a następnie w latach 1951–1958 pełnił funkcję Szefa Wyszkolenia w Wyczynowej Szkole Szybowcowej w Lisich Kątach.
W latach 1958–1966 i 1970-1978 był szefem wyszkolenia w Centralnej Szkole Szybowcowej w Lesznie. W latach 1966–1970 pełnił funkcję Kierownika Centrum Szybowcowego w Lesznie. W latach 1958–1983 był trenerem Szybowcowej Kadry Narodowej. Pracę w Aeroklubie zakończył w lutym 1985 roku.
Następnie w latach 1985–1990 pracował jako pilot w Zakładzie Usług Agrolotniczych we Wrocławiu. Latał w Polsce, Sudanie, Algierii oraz w Iranie, aż do przejścia na emeryturę w 1990 roku. Jeszcze jako emeryt pracował w Aeroklubie Poznańskim, gdzie zajmował się szkoleniem pilotów. Latał jako pilot na samolotach i szybowcach do 1997 r.
W sumie na szybowcach wylatał 2735 godzin, a na samolotach 6390 godzin. Jako instruktor samolotowy wylatał 1213 godzin.
Był mężem Adeli Dankowskiej, jednej z najsłynniejszych polskich szybowniczek. Miał dwójkę dzieci – Jacka (również szybownika i trenera kadry szybowcowej) oraz córkę Dorotę.
Zmarł 25 maja 2008 r. i został pochowany na cmentarzu w Strzyżewicach koło Leszna. W 2010 r. władze Inowrocławia upamiętniły go, nadając jednej z ulic imię Józefa Dankowskiego.
Odznaczenia: Medal Tańskiego (za rok 1960).