Jerzy Wróblewski

Jerzy Wróblewski urodził się 7 sierpnia 1941 roku w Inowrocławiu i związał swoje życie z rysunkiem komiksowym w Bydgoszczy. Debiutował w 1959 roku w popularnej bydgoskiej gazecie Dziennik Wieczorny, publikując sensacyjne opowieści rysunkowe, będąc wtedy uczniem Liceum Plastycznego w Bydgoszczy.

Przez dwie dekady redakcja Dziennika Wieczornego publikowała jego historie, a w 1969 roku wydał pierwszego Kapitana Żbika. Od 1973 prowadził serię, tworząc łącznie trzydzieści kolorowych zeszytów. Był jednym z głównych współpracowników Relaxu. Rysował komiksy o różnorodnej tematyce; preferował western, kryminał i historię, a mimo że wiele prac powstało na zamówienie ówczesnego establishmentu, unikał jawnego zainteresowania polityką. W archiwum znaleziono szkice rysunków, za które mógł trafić do więzienia w PRL-u.

Większość jego prac została wykonana w konwencji realistycznej, z dbałością o szczegóły; w serii Binio Bill zastosował rysunek groteskowy. Wróblewski był niezwykle płodny – opublikował ponad 60 samodzielnych albumów, a ich łączny nakład wyniósł około 14 milionów egzemplarzy. Ilustrował także książki, rysował dowcipy dla Karuzeli i projektował okładki czasopism, w tym okładkę pierwszego numeru Fantastyki. Od 1966 mieszkał w Bydgoszczy, gdzie pracował w wydzielonym pokoju w wieżowcu przy ul. kard. Stefana Wyszyńskiego 11; w jednym z odcinków Kapitana Żbika uwiecznił siebie i swój dom. 26 maja 2011 roku inowrocławska rada miejska podjęła uchwałę o nadaniu jednej z ulic miasta imienia Jerzego Wróblewskiego. W życiu prywatnym od 1965 był żonaty i miał dwoje dzieci: Magdalenę (ur. 1966 w Inowrocławiu) i Bartłomieja (ur. 1972 w Bydgoszczy).