Ignacy Michał Ozdowski
Biografia
Ignacy Michał Ozdowski urodził się 29 stycznia 1895 r. w Inowrocławiu, ówczesnym mieście powiatowym reji bydgoskiej. Był synem Stanisława (1868–1924) ogrodnika i Franciszki z Czubaczyńskich (1872–1939). Kształcił się w niemieckim gimnazjum w Gnieźnie, gdzie zdał maturę i należał do tajnych kółek samokształceniowych.
11 listopada 1914 roku został wcielony do armii niemieckiej i brał udział w walkach na froncie bałkańskim. Po zakończeniu I wojny światowej wrócił do Miłosławia w 1918 roku.
15 stycznia 1919 roku wstąpił do 3 pułku artylerii polowej wielkopolskiej, późniejszego 14 pułku artylerii polowej Wielkopolskiej. Początkowo pełnił funkcję instruktora w szkole podoficerskiej, a następnie dowodził 8 baterią na froncie. W walkach pod Laskowem 16–17 września 1920 wyróżnił się skutecznością bojową.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. W 1924 roku awansował na kapitana, a w 1931 otrzymał stopień majora ze starszeństwem od 1 stycznia 1931. Służył m.in. jako dowódca 8 baterii w 14. pułku artylerii konnej, później objął stanowisko kwatermistrza dywizjonu. W kwietniu 1933 został przeniesiony do 12. pułku artylerii lekkiej w Tarnopolu na stanowisko dowódcy I dywizjonu. 27 października 1934 w Tarnopolu popełnił samobójstwo i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Mikulinieckim.
W 1930 roku ożenił się z Marią (Metelą) Matylewską; mieli syna Michała (1932–2010), księdza kanonika i długoletniego proboszcza parafii Krzyża Świętego w Grabówce.