Bronisław Franciszek Przygodziński

Kapitan artylerii Wojska Polskiego
03.10.1898 13.04.1940 Inowrocław

Biografia

Bronisław Franciszek Przygodziński urodził się 3 października 1898 roku w Inowrocławiu. Był synem Jana i Stanisławy ze Słowińskich. Był studentem Uniwersytetu Poznańskiego i absolwentem tego uniwersytetu. Uczestniczył w I wojnie światowej w armii Cesarstwa Niemieckiego.

W Wojsku Polskim od 1919 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii i 1 września 1921 został mianowany podporucznikiem artylerii ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Służył w 14 dywizjonie artylerii ciężkiej. W 1922 był oficerem 7 pułku artylerii ciężkiej. W 1923 był porucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1920 i 2 lokatą. W 1924 był poza wojskiem i jako były oficer zawodowy w stopniu porucznika należał do rezerwy 7 pu. W 1934 podlegał pod PKU Poznań Miasto. Awansował do kapitana ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939; był wówczas oficerem rezerwy 17 pułku artylerii lekkiej.

Po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. 11 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 025/1 poz. 9, nr akt 2200 z 9.04.1940. Został zamordowany 13 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, wpis w księdze czynności pod datą 28.04.1943. Figuruje na liście AM-183-664. Przy szczątkach w mundurze znaleziono trzy pocztówki z nadawcą E. Przygodzińska, trzy listy i fotografię.

Stefan Frąckowiak, wójt gminy Kuślin, jeniec Kozielska, wspominał o nim w liście do rodziny. W archiwum Robl znajduje się kalendarzyk znaleziony przy zwłokach kapitana Józefa Trepiaka, w którym Przygodziński został wymieniony pod datą 11 kwietnia 1940 jako jeden z oficerów wywiezionych tego dnia z obozu (pakiet 0867-06). Znajduje się również na liście ofiar opublikowanych w Gońcu Krakowskim nr 97, Nowym Kurierze Warszawskim nr 110 i Gazecie Lwowskiej.

Życie prywatne: Przemysłowiec, zamieszkały w Poznaniu przy ul. Półwiejskiej 19. Żonaty. Prowadził firmę rymarsko-siodlarską – Zakłady Przemysłowe Bronisław Przygodziński i Ska w Poznaniu przy Al. Marszałka Piłsudskiego oraz był współwłaścicielem hurtowni Ha Te Ge wraz z Wacławem Scheitzem. Ha Te Ge rozpoczęła działalność 15 lutego 1931 roku.

Upamiętnienie: 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora. Awans ogłoszono 9 listopada 2007 w Warszawie podczas uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów. Dąb Pamięci posadzony w Inowrocławiu przez Szkołę Podstawową nr 11 im. Stefana Batorego (certyfikat nr 1494/1771/WE/2009).

Ordery i odznaczenia: Krzyż Walecznych; Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie. 4 kwietnia 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestnik I wojny światowej w armii niemieckiej
Awansował do kapitana ze starszeństwem z 19 marca 1939
Krzyż Walecznych
Krzyż Kampanii Wrześniowej (pośmiertnie)
Pośmiertny awans na majora (2007)

Ciekawostki

Prowadził własną firmę Zakłady Przemysłowe Bronisław Przygodziński i Ska w Poznaniu oraz był współwłaścicielem hurtowni Ha Te Ge
Zginął w Katyniu w 1940 roku; identyfikacja nastąpiła podczas ekshumacji w 1943 roku
Dąb Pamięci w Inowrocławiu upamiętnia jego nazwisko (certyfikat 2009)

Udostępnij