Antoni Bogucki
Biografia
Antoni Bogucki urodził się 1 lipca 1923 w Inowrocławiu. Przed wybuchem II wojny światowej uczęszczał do Gimnazjum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu. W październiku 1939 wywieziono go na roboty przymusowe do Niemiec, pracował jako elektryk w firmie Siemens.
W 1946 zdał egzamin dojrzałości i podjął studia inżynierskie na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej, które ukończył w 1951 z tytułem inżyniera elektryka. W 1956 ukończył studia aspiranckie z zakresu gospodarki energetycznej. Poświęcił się pracy naukowej na macierzystej uczelni i uzyskał kolejno tytuły naukowe: doktora nauk technicznych (1960), doktora habilitowanego (1970) i profesora zwyczajnego (1977).
Był zatrudniony na stanowisku dyrektora Instytutu Elektroenergetyki i Sterowania Układów na Politechnice Śląskiej (1971–1991). Pełnił funkcję prodziekana ds. nauki Wydziału Elektrycznego (1967–1969) oraz prorektora ds. nauki Politechniki Śląskiej (1969–1972). W latach 1971–1977 był profesorem nadzwyczajnym Politechniki Śląskiej.
Członek Komitetu Elektroenergetyki Polskiej Akademii Nauki. Generalny Dyrektor Energetyki II stopnia. Otrzymał tytuły doktora honoris causa Nowosybirskiego Instytutu Elektrotechnicznego (1977) i Mariupolskiego Instytutu Metalurgicznego (1990).
Był autorem ok. 100 prac opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych.
W 1969 uzyskał mandat posła na Sejm PRL z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w okręgu Gliwice. Zasiadał w Komisji Oświaty i Nauki oraz w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów.
Zmarł w Gliwicach i został pochowany 18 maja 1991 na cmentarzu Centralnym (sektor LA7-3-35).