Alicja Graczykowska-Koczorowska
Biografia
Alicja Graczykowska-Koczorowska urodziła się w Inowrocławiu 15 maja 1928 roku i zmarła w Poznaniu 18 kwietnia 1999 roku. Była polską lekarką, endokrynologiem i diabetologiem, doktorem habilitowanym medycyny oraz pracownikiem naukowym Akademii Medycznej w Poznaniu, profesorem nadzwyczajnym Akademii Medycznej w Bydgoszczy.
Studia medyczne rozpoczęła w 1946 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, a dyplom lekarza uzyskała w 1952 w Akademii Medycznej w Poznaniu. W czasie studiów pracowała w pracowni endokrynologicznej II Kliniki Chorób Wewnętrznych oraz w Poradni Endokrynologicznej AM w Poznaniu.
W latach 1952–1953 pracowała jako asystent Śląskiej Akademii Medycznej, 1953–1972 jako asystent, starszy asystent, a od 1961 adiunkt II Kliniki Chorób Wewnętrznych AM w Poznaniu, kierowanej przez profesora Jana Roguskiego. Równocześnie była konsultantem w zakresie chorób wewnętrznych II Kliniki Chirurgicznej AM w Poznaniu oraz konsultantem w Wojewódzkiej Poradni Endokrynologicznej w Zielonej Górze. Ukończyła specjalizację I (1956) i II stopnia (1961) w zakresie chorób wewnętrznych, a także uzyskała stopień doktora medycyny (1961) i habilitację (1970).
Od 1973 była docentem Instytutu Balneologicznego w Poznaniu. Była organizatorką i kierownikiem Oddziału Klinicznego (od 1978 Kliniki Chorób Przemiany Materii z Oddziałem Klinicznym w Ciechocinku), a od 1974 członkiem Rady Naukowej Instytutu. Była również współorganizatorką i w latach 1977–1983 kierownikiem Endokrynologicznego Ośrodka Naukowo-Badawczego w Świnoujściu. W 1980 uzyskała specjalizację w zakresie balneologii i medycyny fizykalnej. Od 1983 pracowała na dwuletnim kontrakcie w szpitalu klinicznym w Darniew Libii.
Po powrocie do kraju i krótkim okresie pracy w Instytucie Balneologicznym, od maja 1986 została pracownikiem naukowym Akademii Medycznej im. L. Rydygiera w Bydgoszczy. Zorganizowała i kierowała Zakładem Endokrynologii i Diabetologii, przekształconym następnie w Katedrę i Zakład Endokrynologii i Diabetologii Klinicznej, a od 1998 Katedrę i Klinikę Endokrynologii i Diabetologii. Uzyskała specjalizacje w endokrynologii (1986) i diabetologii (1992), od 1991 była profesorem nadzwyczajnym AM w Bydgoszczy.
W zakres jej zainteresowań naukowych wchodziły między innymi: diagnostyka i leczenie chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego, badania nad otyłością i cukrzycą, powikłaniami w przebiegu ciąży u kobiet z cukrzycą, a także leczeniem uzdrowiskowym w chorobach endokrynologicznych.
Jej dorobek naukowy obejmuje autorstwo bądź współautorstwo 105 prac naukowych, czterech podręczników i skryptów oraz siedmiu innych opracowań. Od 1972 była członkiem Komisji Dietetyki Komitetu Terapii Doświadczalnej Wydziału VIPolskiej Akademii Nauk. Należała do Towarzystwa Internistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego, Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, Polskiego Towarzystwa Balneologii i Medycyny Fizykalnej, European Association for the Study of Diabetes. Zorganizowała i kierowała bydgoskim oddziałem Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.
Zmarła w 1999 w Poznaniu.